De·ment′ (dē·mĕnt′), v. t. [L. dementare, fr. demens, -mentis, out of one's mind, mad; de + mens mind. See Mental, and cf. Dementate.] To deprive of reason; to make mad. [R.] Bale.
De·ment′, a. [L. demens, -mentis.] Demented; dementate. [R.] J. H. Newman.